Het weekend van … Philip Sijbrandi

In “Het weekend van …” kijken we naar een renner van WV Kapenga Homecenter en vertelt die persoon zijn/haar verhaal over de koers, en hoe diegene dat beleefd heeft. Deze week is Philip Sijbrandi aan de beurt, die gelijk een zeer straffe prestatie neerzette in zijn eerste klassieker bij de junioren tijdens de Omloop van de Braakman.

Op zaterdag 31 maart vertrokken we al vroeg om af te reizen naar Philippine, Zeeland, voor de Omloop van de Braakman.  We stonden er met vier junioren aan de start: Aldert, Mark, Guillaume en ikzelf. De wedstrijd is 122 kilometer lang, een koers over drie omlopen.

Om half twee klonk het startschot. Na een korte neutralisatie brak de wedstrijd gelijk los, er werd erg hard gereden en het was lastig je positie voorin vast te houden. Na zo’n 4 kilometer na de start was er al een grote valpartij waar ook Guillaume bij lag, hij is er overigens zonder enkele schade vanaf gekomen. Ik kon die valpartij nog net ontwijken door de berm. De wedstrijd werd stilgelegd en weer los gelaten. Ik moest weer van bijna achteraan beginnen. Doordat de koers tot driekwart van de eerste ronde erg nerveus was, was het erg lastig om voorin te geraken. Na nog een keer achter een valpartij te zitten op zo’n 9 kilometer en het gat gedicht te hebben begonnen we aan de eerste van de zeventien kasseistroken. De eerste kasseistrook ging vrij rustig, waardoor ik prima kon herstellen. Na nog 20 kilometers zenuwachtige koers kwam ik eindelijk voorin, vlak voor de een na laatste kasseistrook van die ronde. Ik kwam bij die strook gelijk als 2e door en besloot toen om goed voorin te blijven en te gaan voor het kasseiklassement, een klassement waarbij de eerste drie mensen die een kasseistrook passeren punten krijgen en zo strijden voor het klassement met als prijs een kassei.

Na nog een hele ronde voorin te hebben gezeten, en één keer bijna rechtdoor te zijn gereden waar we rechtsaf moesten, kreeg ik met drie andere jongens plotseling een gaatje terwijl we gewoon aan het ronddraaien waren op kop. Zo kwam ik terecht in de kopgroep, vlak voor het ingaan van de laatste ronde. We bleven goed ronddraaien en ik probeerde zo veel mogelijk als eerste de kasseistroken te passeren voor het kasseiklassement, waar ik nog virtueel eerste in heb gestaan. Jammer genoeg wilde één van de mede koplopers niet meer meedraaien, omdat hij helemaal op was, hij heeft toen de laatste 25 kilometers geen kopbeurt meer gedaan. Ondertussen voelde ik mijn benen ook heel erg, dus het was lastig om als eerste de kasseistroken te passeren, want een ander had dezelfde ambities.

30 kilometer voor het einde was onze voorsprong 1:40, het liep langzaam terug naar 1:20 op 20 kilometer voor de finish, we kregen goede moed. Op vijf kilometer voor de finish was het nog maar 40 seconden en 2 kilometer voor de finish was het nog maar 30 seconden, iedereen wist dat wij het gingen halen. Ik bleef meedraaien tot in Philippine, in de hoop dat degene die bijna niets had gedaan niet mee zou sprinten, helaas voor mij deed hij het toch en had ik niet meer genoeg kracht om zelf nog te sprinten. Ik moet tevreden zijn met een 4e plek, wat toch erg goed is voor iemand waarvan het de eerste klassieker was bij de junioren.

Mark kwam op achterstand binnen en werd 41e, Guillaume en Aldert werden eerder al uit koers gehaald.

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.