In de Leeuwarder Courant : Wiebren Veenstra

Van Burgumermar naar de Tour

Schermafbeelding WiebrenEens per week blikte de LC terug op een opvallend sportmoment. 28 juni 2016 was er de laatste terugblik uit deze serie, deel 41: Wiebren Veenstra ( WV Kapenga Home Center)uit Harkema was in 1988 de eerste Fries die aan de Ronde van Frankrijk meedeed.

Het is vrijdag 3 juli 1988 een mooie dag. Heit Fokke, broer Wietse, Wopke van der Veen en Wiebren Veenstra gaan ’s middags vissen op de Burgumermar. Wiebren is 21 jaar en een half jaar profwielrenner bij de Belgische ploeg Hitachi. Hij heeft het NK gefietst en krijgt nu even rust. Zijn ploeg is afgereisd naar Frankrijk voor de Tour de France.

Op het water komt Wiebren tot rust. Het is een ontspannen middagje. Monter keert het gezelschap huiswaarts. Als ze thuiskomen is het eerste wat mem Hepie Veenstra tegen Wiebren zegt: ,,Se ha belle. Do moatst nei de Tour en se helje dy jûn noch op.’’ Wiebren mompelt iets in de trant van: ,,Mem is gek.’’ Hij denkt dat hij in de maling wordt genomen. ,,It is echt sa’’, bezweert mem. Dan ziet Wiebren dat ze het meent.

Privéjet

Er ontvouwt zich voor de jonge prof een jongensdroom. Van de rust in Harkema belandt hij binnen een etmaal in de hectiek die de Ronde van Frankrijk met zich meebrengt. Er stopt ’s avonds inderdaad een auto voor de deur. Wiebren Veenstra wordt naar Wevelgem gereden. Zaterdagmorgen staat een privéjet van de sponsor klaar die hem naar Nantes vliegt. Daar voegt hij zich bij de ploeg. ’s Middags rijdt hij in Pontchâteau de proloog en wordt hij meteen de snelste van de ploeg.

Veenstra, 28 jaar later: ,,Fan it iene momint fan de rêst belannest it oare momint yn in soarte fan aksjefilm. Mar dit wie tagelyk in jongensdream. Kinst dy foarstelle wat der mei dy bart? Dat, wêrst al jierren fan dreamst útkomt. It wie fantastysk.’’

Zijn ploeggenoot Patrick Jacobs kreeg last van nierstenen en kwam op vrijdag niet door de medische keuring. Er waren wel reserves, maar die bleken onbereikbaar. Want ja, mobiele telefonie bestond toen bijna nog niet. Dus werd maar naar huize Veenstra gebeld. ,,Ik koe it hiel goed fine mei Roger de Vlaeminck, ien fan de ploechlieders. Achterôf tink ik dat hy de trochslach jûn hat.’’

Jongensboek

Met zijn 21 jaar is Wiebren Veenstra (hij doet dan nog maar vijf jaar aan wielrennen) meteen de jongste deelnemer in de Ronde. Het is een bijzonder verhaal: een Friese jongen die op het laatste moment ingevlogen wordt, nog zo groen als gras. ,,Stiest ynienen midden yn de belangstelling, want bist as lêste Nederlanner oproppen. Dit wie fansels in jongesboek.’’

En het had een dag later nog mooier kunnen worden. ’s Ochtends was er een korte etappe van 130 kilometer en ’s middags een ploegentijdrit. In de ochtendrit werd Veenstra vijfde en in de tijdrit handhaafde hij zich keurig. Hitachi reed op dat moment de snelste tijd en even mocht Veenstra zich virtueel gele truidrager noemen. Toen waren de ploegen van Jan Raas en Peter Post nog onderweg. Zij overtroffen de tijd van Hitachi.

De sprinter Veenstra kreeg een vrije rol en moest maar zien hoe ver hij kwam. Er zat geen druk op. In de negende etappe, in de Vogezen, en een dag voordat het peloton de Alpe d’Huez ging beklimmen, was het voorbij. ,,Ik fytste altyd sûnder hân-skuontsjes, want dêr koe ik net mei ride. Ik bin yn de njoggende etappe op myn hannen fallen, hie der gjin fel mear op. It kearske wie doe ek al aardich opbaarnd. It wiene hiel oare wedstriden as ik wend wie. It tempo lei folle heger.’’

Tour de France

Zaterdag barst het spektakel van de Tour de France weer los. De start is in Mont Saint-Michel. Er is veel veranderd zegt Veenstra. Toen waren etappes van 260 of 270 kilometer gemeengoed. Nu zijn het ritten van rond de 200 kilometer, maar knallen de coureurs er veel sneller in. ,,Hiest doe noch wol dat der de earste oeren net fytst waard. Elkenien siet dan op syn gemakje. No is it oars en wurdt der foaral nei wattaazjes sjoen. Mei hartslachmeters kinne se presys berekkenje watst yn in tiid-rit ride moatst. Dat hiest doe net.’’

De Spanjaard Pedro Delgado won in 1988 de Tour. Steven Rooks werd tweede (op 7,13 minuut), maar won wel het bergklassement.

Na de Tour begon Veenstra wedstrijden te winnen. In de Ronde van Nederland won hij de derde etappe. ,,Doe hat Marc Sergeant my de lêste 30 kilometer hielendal troch it peloton stjoerd oant de lêste 700 meter ta. Ast it dan ôfmeitsje kinst, dogge se dat in oare kear wer foar dy. Dat wie hiel moai.’’

In 1991 reed Veenstra voor de Bucklerploeg en deed hij nog eens aan de Tour mee. Hij volbracht de Ronde, maar was fysiek gesloopt toen hij Parijs binnen fietste. ,,Doe wie it wurkjen foar mannen as Eric Vanderaerden, Steven Rooks en Jelle Nijdam. De tarieding wie ferskriklik, want elkenien woe nei de Tour. Se stjoerden ús ergens nei Frankryk of Spanje. Wa’t it bêste út dy ronde kaam gie mei. Dan wie it sa datst dy op in berch hielendal nei de kloaten fytste om dy mar te kwalifisearjen. Wat wer betsjutte dat wy mei in ploech begûnen dy’t mar op 80 persint siet.’’

Chronische blessure

,,Dat ik dy Ronde útfytst ha is fantastysk. Kinst dy net foarstelle wat it mei dy docht asto de Champs-Elysées op komst. Soms freegje minsken: ‘wat hast froeger dien?’ As ik sis dat ik profhurdfytser wie, is it earste wat se sizze: ‘hast de Tour ek riden’? As ik fertel dat ik him in kear útriden ha fine se dat hiel moai. Dus dêr bin ik grutsk op.’’

In 1996 stopte Veenstra als prof vanwege een chronische blessure bij het middenrif. Hij is nu 49 jaar en woont met echtgenote Ria in Drachten. Ze hebben een zoon van 21 en een dochter van 19 die inmiddels beiden in Groningen studeren. Veenstra werkt als rayonmanager bij de Hoffmann Group, een Duits bedrijf dat high-tech gereedschap produceert voor de industrie.

Bron : Leeuwarder Courant 28 juni 2016 door Gerrit Kloosterman

Reageren is niet mogelijk